In memoriam – Jo de Putter (1969 – 2015)

Gedenkplaat-webIk heb nooit kunnen vermoeden dat ik ooit nog eens een In memoriam zou moeten schrijven. Maar helaas is dat er nu wel van gekomen. Op zondag 25 januari 2015 overleed onze vriend en zeer gewaardeerde collega Jo de Putter, voor velen beter bekend als Dokus, op de leeftijd van 45 jaar.

Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik hem voor het eerst ontmoette. Het was aan een klein tafeltje op een terrasje in Tilburg. Met een vrolijke lach op zijn gezicht bood hij mij de stoel tegenover hem aan. Een groot deel van het tafeltje werd in beslag genomen door een stapel eigen werk. Twee weken daarvoor had ik een brief van hem gekregen met de vraag of hij misschien bij ons bureau aan de slag kon. Werk hadden we eigenlijk niet, maar mijn interesse was gewekt. Zonder dat mijn collega’s daarvan op de hoogte waren, maakte ik de eerste afspraak. Ruim twee maanden later trad hij bij ons in dienst. Het was januari 2007.

Ruim zeven jaar later gaat Jo met pijn in zijn rug de ziektewet in. Tijdens ons bedrijfsuitje op 3 juni vorig jaar moest hij regelmatig gaan liggen om zich te ontspannen, waardoor de pijn tijdelijk afnam. Ook dat beeld staat nog in mijn geheugen gegrift. Een stressvolle periode leek hem even te veel geworden. Rust zou hem goed doen. Echter, al snel bleek dat er meer aan de hand was. Foto’s wezen uit dat er zich op meerdere plekken in Jo’s lichaam kwaadaardige tumoren hadden ontwikkeld. De meest bedreigende was die in zijn rugwervel. Een ingrijpende operatie volgde. Helaas is hij daar nooit meer van hersteld. De schok was groot. De rest van zijn leven zou niet lang meer duren. Hij moest rekenen met maanden. Het zijn er maar vier geworden. Op 25 januari is hij heengegaan.

Iemand als Jo typeren, is niet eenvoudig. Hij was uniek in alles wat hij deed. Creatief, scherp, analyserend en gevat. Als ontwerper en later ook als art director heeft hij een belangrijke rol gespeeld bij de verdere ontwikkeling van ons bureau. Daarnaast heeft hij een enorme hoeveelheid cartoons achtergelaten. Over elk onderwerp wist hij wel iets te bedenken. Ludiek, kritisch, scherp, reflecterend. Het kwam dan ook niet vaak voor dat Jo niet het laatste woord had. Daar is nu een einde aan gekomen.

Tijdens zijn ziekbed heb ik Jo regelmatig mogen bezoeken. Opvallend was dat hij van begin af aan rust en vrede had. Meerdere keren hebben we samen gesproken over de genade die er is in Jezus Christus. Hij besefte eens temeer dat hij niet meer in te brengen had dan lege briefjes. Maar dat hij in alles zijn vertrouwen mocht stellen op het volbrachte werk van onze Heer en Heiland!
Ondanks het grote verlies en gemis, is dat wat ons troost.

Vanuit die gedachte wensen we zijn vrouw Stijntje en dochtertje Mila heel veel kracht en de troostvolle nabijheid van God toe.

Namens het team van Deelstra & de Jong
Bert de Jong